من

گفتاررافراموش                                                                                                

                       چشم ببند ؛

در رخوت گرم رحم مادری آرام گرفته 

                      رشدی بود ؛ در رستاخیز این معجزه

                                              بند انگشتی

          تکامل در تنیدن

                            (من)

 دچار شدن به هستی !

این بود آن حس گرم ؛ من چشیدمش

 باید اندک زمانی چشم بست...

 

/ 18 نظر / 7 بازدید
نمایش نظرات قبلی
شيرين

فراموش کرده ام گفتار را... چه کنم که شنيدن را نميگذارند که فراموش کنم! زيبا بود شعرهاتون بازم ميام

سيما بازيار

والا...تولد خيلی مفهوم عميق و دست مايه ی نابيه...می شد بهتر گفت. بعدم اينکه آوا جان مهجزه چيه...دقيق تر باش.

کاکتوس

آن حس گرم ... اين حس سرد ... به ناچار ميشويم دچار ... به ناچار ٬ تکرارو ... تکرار .... و باز به ناچار صبر ... صبر ... صبر تا زمانی که دوباره چشمانم بسته شوند ... و باز هم آن حس گرم ...

کاکتوس

خيلی خوب مينويسيد ... شعرهای زيبايی داريد ... بازم ميام ...

کاکتوس

راستی ... اون کاکتوستون ... حالش خوبه !‌؟ --- کاکتوس بدون تيغ ... مثل ساندويچ بدون سس ميمونه ...

امپراتور

سلام ممنون از حضورتون دچار شدن به هستی ! کار قشنگی بود درودتان

رضا

شعر خوبی بود. اما سادگی اش از آن سادگی هايی بود که نميپسنديدم. اتفاق خاصی نيفتاده بود. با جنين بيش از اين ها ميشد کار کرد.

رضا

مهجزه هم همان معجزه بنويسی بهتر است :))

امپراتور

نقاش را رنگ می زنم تا فراموش کند طرحی که از چشمانت دزديده ام درودتان وحيد دانشمندی

يکی بود

سلام. وبلاگ قشنگی داری... جالبه. به منم سر بزن.